پس از پانزده روز، به اعتصاب غذايشان پايان دادند آن دليران. آنان كه در بند آزادند و آزادگي را به بلندترين و رساترين شكل ممكن به ما آموختند. آن دليرانى كه عزت و بزرگي را به ايران بازگرداندند و ثابت كردند كه از نسل آرش و از فرزندان پاك مام ميهند. ايران بانو به يكايك شما افتخار ميكند دليران دربند. آن برومنداني كه با مقاومت جانانه خود پايه هاي كاخ ستم را آنچنان به لرزه درآوردند كه آثار تركهاي عميقش بر جهاني عيان شد.
به خانواده اسراي عزيز دربندمان خالصانه ترين شاد باش ها را ميگويم كه اين چنين شيراني را بر پرچم پر فخر وطن نقش داده اند و خورشيد تابان وجودشان را مستدام آرزو ميكنم بر سر آن جوانان رشيد ايران.
به ضحاك زمان هم بگوييم كه ديري نخواهد پاييد اين جور و ستمي كه بر ملتي فهيم روا ميدارد كه خانه اش از اساس و بنيان ويران است. بر باد ميراند اين عجوزه كه مرگ، شيرين ترين هديه خداوندي خواهد بود برايش. همان خداوندي كه داعيه نمايندگيش را دارد و در مخيله افيوني خود، شبي ديگر اگر بماند، به پندار خود خدايي مبتلا خواهد گرديد.
