از دل سیاهچالهای حکومت اسلامی، ندایی تازه می رسد. تحریم انتخابات. آنان که پا در غل و زنجیر دارند، نه به ناله، به فریاد، این انتخابات فرمایشی را تحریم می کنند و این، دعوت که نه، فرمانی است از عزیزان دربندمان.
من و تو حداقل وظیفه ای که داریم، پژواک صدای همراهان در بندمان است. آنان فریاد زندند تحریم، ما فریادشان را به گوش همه برسانیم. با بحث، با گفتگویی ساده در یک تاکسی، با اسکناس نویسی، با طرح موضوع در نشستهای دوستانه و خانوادگی. به هر روش. به هر طریق. پژواک صدای همراهان در بندمان باشیم. ما به آنان، به وطن، به تاریخ و به خودمان مدیونیم.
سی و نه زندانی سیاسی در بیانیه ای از همه مردم خواسته اند تا در کنار آگاهی بخشی در مورد انتخابات دروغین و مهندسی شده و فرمایشی اسفندماه، از هیچ کوششی برای پیگیری آزادی رهبران محبوس جنبش سبز در بهمن ماه جاری دریغ نکنند. در این بیانیه که به امضای سی و نه زندانی سیاسی از طیف های مختلف فکری جنبش سبز رسیده، از تمامی آزادیخواهان جهان و نهادهای مستقل مدافع حقوق بشر خواسته شده که برای رهایی رهبران جنبش اعتراضی مردم ایران از حبس نامشروع و ظالمانه، یاری کنند. این زندانیان سیاسی، با انتقاد از حبس خانگی رهبران جنبش سبز آورده اند: بیش از ۱۱ ماه از بازداشت و حبس غیرقانونی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد میگذرد. اگر حاکمیت به فکر پر کردن نمایشی کرسیهای مجلس زیر سایه سرکوب و استبداد است، آزادگان ایرانزمین مکلفاند که در تدبیر گسترش و تعمیق جنبش اعتراضی خود و بهویژه در گام نخست، آزادی رهبران در حصر و حبس خود باشند. در این بیانیه با تقدیر از اجماع عمومی برای عدم شرکت در انتخابات تاکید شده است که تحقق حاکمیت ملی از مجرای انتخابات آزاد، سالم و منصفانه بهعنوان خواستهی اصلی جنبش سبز همچنان باقی است. قدم نخست در این راه چنان که در دو بیانیهی آبانماه و آذرماه خود تاکید کردیم، آزادی رهبران آزاده و استوار و صادق جنبش سبز است.
