نگویید این تحریمها ، نظام را نشانه رفته است و نگویید این فشارها باعث سقوط حکومت ملایان می شود. کما اینکه تحریم های وحشناکی که بر علیه حکومت صدام حسین روا شد، به تنهایی مثمر نبود و بار اصلی فشار را مردم کشورهای تحت تحریم متحمل می شوند.
اما به هر حال ابزاری است در دست دولتهای بین الملل برای برخورد با کشورها یا دولتهایی که نظم جهان را با بی نظمی ها و در اغلب موارد خود محوری های خود، به هم می زنند.
این وسط، من فقیر تر خواهم شد. تو بی کار تر خواهی شد و او – حکومت- به مدد مبادی قاچاق و زد و بندهای کثیف کثیفانی چون روسیه و چین، ر مردم فقیرتر و بی کارتر، حکم خواهد راند.
این وسط می ماند تنها راه نجات میهن. اینکه من فقیر شده و توی بیکار شده، به خودمان آییم و مسبب این تحقیر و این فشار ها را شناسایی کنیم و با هم متحد شویم و متشکل شویم و بنیادش بر اندازیم.
اگر این تحریمها همین یک فایده را داشته باشند، با آغوش باز از آن استقبال خواهیم کرد.
