هر جا چراغى روشنه، از ترس تنها بودنه – دليرانمان در اعتصاب تنهايند،چراغى برافروزيم

توسط sight

اعتصاب شكست اما همت و غرور آنان چون الماسي درخشان ، تركي بر نداشت. اينهمه غيرت و هميت را از كجا آورده اند آن دليراني كه امروز پس از 20 روز انفرادي ، هيچ خبري از آنان نيست جز نامي بلند كه گويي ميترسيم از شنيدنش.

گويي ميترسيم از آنان سراغي بگيريم مگر خبري برسد كه سياه كند شبمان را همچون روز اينروزهاي وطن در سايه حكومت جلادان. گويي ميترسيم ، گويي شرمنده ايم و گويي دل آنرا نداريم كه از دل بزرگشان جويا شويم.

اسيران دربند ما، آن شانزده دلير وطن، بيست روز است كه گم شده اند. عيانند، فرياد ميزنند، اما نه مي بينيم آنان را و نه ميشنويم از ايشان.

چراغي بايد افروخت. در اين جنگل هراسناك توحش ملايان، چراغي بايد افروخت و به دنبال گم گشته بايد رفت .

اين جمعه هم گذشت. فردا اولين روز هفته است. هم پيمان شويم كه اگر تا فردا خبري موثق، رسمي و تاييد شده از اسيرانمان نگرفتيم، به همت و دليري، همراه و هم صدا، چراغي برافروزيم و چشم خفاشان شب كور را نشان رويم.

اگر تا فردا ، شنبه مورخ 23 مردادماه، خبري نيامد، خبري بر حكومت بسازيم كه جهان را از چرت بپراند. تا فردا هم صبر ميكنيم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: