اصغر فرهادی،ایران-استرالیا و زمینه های اتحاد

توسط sight

بارها تکرار کرده ایم که باید متحد شد و هر بار تنها در حد کلام و یا شعار باقی مانده است. نه حول فردی متحد شده ایم و نه حول مسلک و یا تئوریی. هر بار رفته ایم راهی را و در جایی از هم فاصله گرفته ایم و یا پشت هم را خالی کرده ایم. این همه درسی به ما می دهد و آن اینکه، زمینه های اتحاد را به درستی نشناخته و یا حول محور یا مرکزی استوار جمع نشده ایم.

هشت آذر هفتادو شش را هیچ گاه فراموش نمی کنم. روزی که در پی  دو گل بازیکنان تیم ملی فوتبال، ایران، به جام جهانی راه یافت. همان تیمی که از بحرین باخته بود و امیدی نداشت. امید به چه؟ جام جهانی؟

به باورم نه آن بار جام جهانی آنقدر اهمیت داشت و نه اینبار جایزه پر ارزش گلدن گلوب اصغر فرهادی آنقدر ارزش دارد. آنچه باعث شور بی حد ملت ایران شد در این دو بار، ترکیدن بغض فرو خرده ای بود که از تحقیرهای جهانی به مردم ایران دست داده است. ملتی فهیم و با قابلیتهای بسیار که به دلیل اسارت در چنگال حکومتی مرتجع و بی فرهنگ، در سطح جهانی تحقیر می شود و خوار.

این شادی عمومی و این اتحاد در شادی – فارغ از معدودی حسود یا مغرض- یادمان می دهد که بهترین محور برای اتحاد، ایران است. فخر ایران که بی شک در سایه آزادی و آبادی آن حاصل خواهد شد.

بیایید حول این محور پر ارزش متحد شویم. آزادی و آبادی ایران.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: