اگر پشت همراهان را خالی کنیم، چه امیدی برای حمل پرچم آزادیخواهی ملت باقی خواهد ماند؟

توسط sight

یادمان نرود که  پس از کودتای انتخاباتی 88، این ملت بود که مهندس موسوی و شیخ کروبی را به استقامت دعوت کرد. یادمان نرود فریاد زدیم : » موسوی، موسوی، رای منو پس بگیر» یادمان نرود که به محسن رضایی که زمانی رای مردم را ناموس خود خواند و پس از آن تقلب فاحش به دامن نظام بازگشت گفتیم بی ناموس. یادمان نرود وقتی خطر بازداشت موسوی و کروبی جدی شد، فریاد زدیم» موسوی دستگیر بشه، ایران قیامت میشه» و یادمان نرود که در صحنه جنگ، وقتی پرچمداری به زمین می افتد، دلیری دیگر باید تا پرچم را بردارد و . . .

کدام انگیزه قوی تر از حمایت مردم می تواند به پرچمداران آتی قوت قلب دهد تا هر آنچه دارند از مال و جان و منسب و قدرت و امکاناتشان را در دایره خدمت بریزند و به میدان آیند.

امروز فرزندان مهندس و شیخ، پژواک صدای پدرانشان را از من می خواهند و تو. هستم. باش.

Advertisements

One Comment to “اگر پشت همراهان را خالی کنیم، چه امیدی برای حمل پرچم آزادیخواهی ملت باقی خواهد ماند؟”

  1. برو بابا دلت خوشه

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: