این شعله گرفتنی است. این شعله نفهته در زیر خاکستر، باید که در گیرد. خاکستری از انفعال. انفعالی که حاکی از نبود اپوزیسیون متشکل، رهبری منسجم، سرکوب بی رحمانه حکومت و مشکلات عدیده اقتصادی است. این انفعال باید روزی و در نقطه ای بر چیده شود و به حرکت و سیالی در آید و چه جمعیتی بهتر از قشر فرهیخته جامعه، دانشجویان. کدام جمعیت است که این تعداد پایگاه در دست داشته باشد و این گستردگی را در سطح کشور به خود اختصاص داده باشد؟ خبر که بپیچد که مثلا در تعدادی از دانشگاهها، دانشجویان بسط نشسته اند و یا حضور اعتراضی پر رنگی داشته اند، به سرعت فرا گیر می شود و این فراگیری هم روح نو و تازه ای در جامعه می دمد و هم توان برخورد حکومت را به دلیل گستردگی کاهش می دهد. شانزده آذر در راه است. پلهای ارتباطی مجازی و خصوصا در تلفنهای همراه بسیار گسترده است و فرصت، فرصتی مناسب است برای اطلاع رسانی و همراهی طلبیدن. روزی باید این خشم نهفته در جامعه، چون جویی راه خود را از دل سنگ باز کند و بدانیم که اولین قطرات، نوید شکست این سد را می دهد.